ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
สถิติการใช้งานฟอรั่ม:
จำนวนตอบกระทู้ทั้งหมด: 100,713
จำนวนหัวข้อทั้งหมด: 10,046
จำนวนสมาชิกทั้งหมด: 4,042
หน้า: [1] 2   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: หมากไม้ทางอิสาน  (อ่าน 33022 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

ท่านใดทราบว่าทางภาษาถิ่นทางไหนเรียกอย่างไร ก็รบกวนชี้แนะด้วยนะครับ
หรือถ้าท่านเรียกแตกต่างออกไป ก็ช่วยชี้แนะด้วยเช่นกันครับ
อันแรกผมเรียก หมากค่อ หรือหมากค้อ บักค่อ บักค้อครับ
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #1 เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

ต่อไปครับ
บักเข่าเหม่า หรือขะเหม่า ทราบว่าทางเหนือเรียกมะเม่าหรือมะเกี๋ยงหรือเปล่าครับ
ผิดถูกช่วยชี้แนะ
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #2 เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

หมากขบหรือตะขบทุกท่านคงรู้จักดี
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #3 เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

บักแงว หรือ หมากแงว
ผมเคยเห็นเพื่อนที่แปดริ้ว เรียก คอแลน ที่อื่นไม่ทราบว่าเรียกอย่างไรครับ
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #4 เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

ค่อไปคือ บักเบ็นหรือหมากเบ็น
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #5 เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

ยาวเลยนะครับ
บักยางป่า
บักหว่าหรือลูกหว้า
บักหาด หรือมะหาด เปลือกของลำต้นคนแก่ใช้กินกับหมากก็ได้ครับ
มะขามป้อมทุกท่านคงรู้จักดี
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
ออนซอน
หนุ่มเมืองดอกบัว..อุบลราชธานี
Administrator
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 166
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 5,502


:-:-: Webmaster :-:-:


« ตอบ #6 เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

เยี่ยมเลยท่าน  Afro
รวบรวมมาให้เยอะ ๆ เลยครับ

โอ๊ย  เห็นฮูปนี่แล่วน้ำลายแตกเปี๊ยเลยเด้อ

บันทึกการเข้า

หนุ่มอีสาน...ลูกหลานเมืองดอกบัว..อุบลราชธานี
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #7 เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

หมากกี่โก่ยหรือองุ่นป่า
หมากต่องแล่ง สองภาพ
หมากบก บักบก ภาคกลางเรียกจะบก โคราชเรียก จะบ๊ก
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #8 เมื่อ: 03 ตุลาคม 2007 »

อันนี้สำคัญครับ หมากพิพวน หรือผิผ่วน ประมาณนี้แหละครับ
หมากเม็ก อันนี้ผมก็ไม่เคยกินครับ
หมากเล็บแมว เล็บเหยี่ยว เล็บเยี่ยว หนามเยี่ยว
หมากหวายป่า
และสุดท้ายผมไม่รู้จักครับ อิๆๆ ท่านไดทราบก็ชี้แนะด้วยนะครับ
ชุดต่อไปจะเป็นของแซบอิสานครับ
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
ชา ว๊อคแมน
ให้ความสุขกับตัวเองและครอบครัว ตอนที่เรายังมีชีวิตอยู่
VIP Member
Hero Member
*****

จิตพิสัย: 103
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,023

ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ไม่มีเมียน้อย


เว็บไซต์
« ตอบ #9 เมื่อ: 04 ตุลาคม 2007 »

เยี่ยมๆ ช่างสรรหามา  ส่วนมากก็เคยลิ้มรสมาแล้วครับ โดยเฉพาะหมากค่อ ตำซั่วหมากค่อ แซบเป็นตาหน่ายครับ..



บันทึกการเข้า

3 ไฟล์ อมตะของเพลงมิดี้ที่ไม่มีวันตาย รายละเอียด คลิ๊ก http://www.chamidi.blogspot.com/
หนุ่มนากระแซง
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 246
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 6,788



« ตอบ #10 เมื่อ: 04 ตุลาคม 2007 »

เปรี้ยวปากคักมีแต่แนวบ่ได้กินมาเป็นสิบปีแล้ว   Afro  เห็นแล้วคึดฮอดบ้านเอาไปคนละ 2 แต้ม
บันทึกการเข้า
ออนซอน
หนุ่มเมืองดอกบัว..อุบลราชธานี
Administrator
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 166
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 5,502


:-:-: Webmaster :-:-:


« ตอบ #11 เมื่อ: 04 ตุลาคม 2007 »

บักแงว.....จากบ้านของต่าย อรทัย



บันทึกการเข้า

หนุ่มอีสาน...ลูกหลานเมืองดอกบัว..อุบลราชธานี
เด็กบางมด
[ HS4PMH ]
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 51
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 1,648

วิศวะพอกะเทิน


« ตอบ #12 เมื่อ: 04 ตุลาคม 2007 »

 Cheesy Cheesy Cheesy Cheesy

สุดยอดเลยครับท่าน


มักคัก "บักแงว"  นิ่

ของแท้  ต้อง "ลึดใน"  ได้

 Wink Wink Wink Wink

บันทึกการเข้า

ออนซอน ออนซอน รักและศรัทธา ความรักมิเคยร้างลา งดงามหนักหนาเป็นตาสะออน
อยู่ไกลแค่ไหนก็ไม่หวั่นไหวไม่เคยสั่นคลอน มิตรภาพแห่งบ้านออนซอนมิเคยร้าวรอนจากใจ
หนุ่มนากระแซง
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 246
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 6,788



« ตอบ #13 เมื่อ: 04 ตุลาคม 2007 »

มักคัก "บักแงว"  นิ่

ของแท้  ต้อง "ลึดใน"  ได้

 ลึดในวาซั่น เวลาเข้าห้องน้ำระวังแสบดากเด้อ  Razz  Razz
บันทึกการเข้า
คนหนองบัว
VIP Member
Sr. Member
*****

จิตพิสัย: 17
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 420

คนขอนแกน โด่ยกำเหนิด เกิด และใย่ยูหนี่ บ่หนีไปใ


« ตอบ #14 เมื่อ: 04 ตุลาคม 2007 »

บ้าน ข่อย กะเอิ้น คือกันกับบ้านเจ้า เหมิด ซุหมาก  Grin
บันทึกการเข้า

มักดนตรีเป็นชีวิตจิตใจ แต่เล่นบ่ได้เรื่อง ...ลิงกะบ่อยากฟัง
ชอบเครื่องเสียงยิ่งกว่าเมีย แต่บ่มีเงินแต่งกับมัน
สุดท้าย มักคะหนาด คาราโอเกะ แต่บ่เคยร้องจักเทื่อ......
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #15 เมื่อ: 16 ตุลาคม 2007 »

ช่วงฤดูทำนา หรือหน้าฝน สมัยเป็นเด็ก เมื่อพาควายไปเลี้ยงแถวตีนโคก หรือชายป่าละเมาะ เด็กๆ มักจะเดินเสาะหาผลไม้ป่า มากิน หนึ่งในนั้นคือ หมากก้นคก

     หมากก้นคก หรือบักก้นคก (หรืออาจเขียนว่า ก้นครก) เป็นไม้พุ่มเตี้ย ในหนึ่งพุ่มหรือหนึ่งกอ จะมีหลายๆ ลำต้นเกิดอยู่ด้วยกัน แต่ที่เป็นต้นเดี่ยวก็มีเช่นกัน

     ลักษณะใบ บรรยายยาก จึงไม่ขอบรรยาย (ใบคล้ายๆ ใบต้องแล่ง)

     หมากก้นคก ภาษาภาคอื่น เรียกว่า ตับเต่าน้อย หรือกล้วยเต่า

     หมากก้นคก ผลดิบสีเขียว ผลสุกสีเหลืองอมเขียว

     ผลดิบ รสฝาด  ผลสุก โดยทั่วไปรสชาติหวานอมฝาดนิดๆ แต่หากสุกงอมจริงๆ อาจไม่เหลือรสฝาดเลยก็มี

     หมากก้นคก แม้จะให้ความอร่อยได้ไม่จุใจ ให้ความอิ่มได้ไม่เต็มท้อง แต่นั่นคือ ผลไม้ป่าละเมาะ ที่ให้ความสุขเล็กๆ น้อยๆ แก่เด็กๆ

     ข้อควรระวัง : ตามพุ่มต้นก้นคก อาจมีรังแตน เช่น แตนขี้หมา และแตนราม เป็นต้น ดังนั้น การเปิดหาหมากก้นคก ควรใช้ลำไม้ยาวๆ หรือไม่ตีควาย ช่วยเปิดหา มิเช่นนั้น ท่านอาจถูกแตนตอดได้ (แตนตอด = แตนต่อย)




ดอกก้นคก น้ำหอมตามธรรมชาติ

ดอกก้นคก มีกลิ่นหอมกรุ่นๆ ไม่หอมมาก ประมาณว่าดมแล้วไม่อิ่ม อยากดมอีก แต่เมื่อพยายามสูดดม กลิ่นก็จะจางหายไป  ดอกก้นคก จึงบอกว่า

“ดอกก้นคก หอมหน่อย จนใจที่สิแบ่ง ดมแล้วหากดมซ้ำ กลิ่นม้อยค่อยหาย คันอยากดมดนผ่าย ดอกก้นคกหอมกรุ่น ให้มุนมุนห่อไว้ ใส่พกซิ่น แฮ่งหอม นั่นหนา”

ในสมัยเป็นเด็ก มักจะพบเห็นคนเฒ่าคนแก่ นำดอกก้นคก มาเสียบหู แทนตุ้มหู ซึ่ง ดอกก้นคก ที่เสียบอยู่ตามหูนั้น แทบจะไม่มีกลิ่นหอมให้ได้รู้สึกแล้ว แต่มันเหี่ยวยาก ดอกก้นคกที่เด็ดจากต้นแล้ว นำมาห่อไว้ในผ้า จะอยู่ได้เป็นวันทีเดียว

นอกจากนั้น มักจะพบเห็นพวกผู้หญิง เก็บดอกก้นคก มาห่อไว้ที่ชายผ้าถุง หรือไม่ก็ห่อไว้ที่ผ้าขาวม้า (เพราะสมัยก่อนไม่มีผ้าเช็ดหน้า) เพื่อเก็บกักความหอมเอาไว้ นานๆ ทีก็เอามาดมที ยิ่งเก็บนานยิ่งหอม

เวลาที่ชายหนุ่ม เข้าใกล้หญิงที่พกพาดอกก้นคก ก็จะได้กลิ่นหอมกรุ่นๆ อ่อนบาง เป็นครั้งคราว แต่มองไม่เห็นดอกไม้ใดๆ ชวนให้คิดไปว่า สาวคนนี้เนื้อหอมดีแท้....

ดอกก้นคก เป็นทั้งดอกไม้ประดับหูก็ได้ ใช้แทนน้ำหอมก็ดี...ด้วยประการฉะนี้



ข้อมูลด้านพฤกษศาสตร์

ชื่อพื้นบ้านอีสาน : ก้นคก สกคก ปกคก
ชื่อทั่วไป : ตับเต่าน้อย กล้วยเต่า
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Polylthia debilis Finet & Gagnep.
วงศ์ : Annonaceae
ประเภท : ไม้พุ่มขนาดเล็ก
ลักษณะวิสัย :
ตับเต่าน้อยเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก มีความสูงประมาณ 25-60 ซม. กิ่งก้านจะมีขนสีน้ำตาลคลุม ใบเป็นใบเดี่ยว รูปไข่แกมขอบขนานหรือรูปไข่ขอบขนานแบบกลับหัว ยาวประมาณ 5-10 ซม.กว้าง 2-4 ซม. ยาวประมาณ 5-8 ซม. ดอกเป็นดอกเดี่ยว มีขนาดเล็กสีเหลืองอมเขียว ออกตามซอกใบ ผลเป็นผลกลุ่ม ผลย่อยรูปทรงกลมหรือทรงกระบอก สีเหลือง มีขนละเอียดสีเหลืองอ่อน ผลรับประทานได้ เมล็ดมีสีดำ เปลือกรากสีดำบาง ขยายพันธุ์ด้วยเมล็ด ขึ้นได้ทั่วไปตามป่าละเมาะ ป่าโปร่ง
ประโยชน์ : ราก รสเย็น แก้ตัวร้อนดับพิษไข้ทั้งปวง ดับพิษตานซาง แก้วัณโรค ต้มดื่มแก้ปวดท้อง

ที่มา : http://www.walai.msu.ac.th/cdb/question.asp?QID=281   

บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #16 เมื่อ: 16 ตุลาคม 2007 »

เพิ่มเติมเรื่องหมากกี่โก่ยครับ
อันว่าชื่อหมากอิโก่ยนี้หนอ   เป็นผลไม้ป่าพื้นเมืองชนิดหนึ่งของชาวอีสาน ถ้าผมจำไม่ผิดมันคือ องุ่นป่า ครับ ผู้เฒ่าผู้แก่ในภาคอีสานสมัยก่อน  ท่านจะทำนายว่าปีไหนฟ้าฝนชลทา จะดีไม่ดีอย่างไร ท่านก็อาศัยสังเกตุจากหมากอีโก่ยนี้ทายได้ครับ  ถ้าเถาใดที่ออกลูกถี่ เป็นลูกทุกข้อปล้อง ทายว่าปีนั้นฟ้าฝนจะดีตกต่อเนื่องตลอด  แต่ถ้าปีไหนหมากอีโกย ออกลูก?ง ไม่เป็นทุกข้อทุกปล้อง แสดงว่า ปีนั้นฟ้าฝนจะทิ้งช่วง หมากอีโก่ยนี้ สมัยก่อนผู้คนชาวอีสานที่อาศัยอยู่ในชนบทมากๆ จะสามารถนำมาทานกับน้ำพริกหรือแจ่วบอง ก็ได้ รสชาดจะออกเปรี้ยวนิดหน่อย ก็อร่อยดีครับ  แหม ภูมิปัญญาของบรรพบุรุษของเราชาวอีสาน ก็ช่างสังเกตุจริงๆ แต่ถ้าดูในหลักของงานปรับปรุงพันธ์ก็คงมีส่วนของความจริงอย่มากทีเดียว ครับ เพราะถ้าปีไหนแล้งแล้ว กรผสมติดของลูกอีโกยก็จะมีน้อยนั้นเองแหละครับ
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #17 เมื่อ: 03 พฤศจิกายน 2007 »

หมากหวดข่าหรือหมากหวดสี

บักหวดข่า

     ช่วงหน้าฮ้อน สมัยเป็นเด็กน้อย (อีกแล้ว) ไปเลี้ยงควาย หรือไปหายิงกะปอม กะตามล่ะ... พอไปเห็น บักหวดข่า หน่วยสีดำๆ กะสิขึ้นกิน จนปากแหล่ปากก่ำ ลิ้นดำปี้ๆ ... พอกินแล้ว กะหิวน้ำ เป็นตาหน่าย ฮาลังเทื่ออยู่ไกลบ้าน หิวน้ำหลาย ย่อนกินบักหวดข่า ไปดูดกินน้ำบวกควาย กะมี เด้เดียวหนิ.....

     บักหวดข่า หรือบางหม่อง เอิ้นสั้นๆ ว่าบักหวด หรือมะหวด เป็นไม้ยืนต้น เกิดอยู่ดิน (บ่แมนพืชน้ำ ว่าซั่นเถาะ) ถ้าอยู่ตามท่งนา มักสิอยู่เทิงโพน... (ขอเตือนต้นบักหวดว่า หากอยากรอดชีวิต ให้ไปเกิดอยู่เทิงโพน อย่าไปเกิดอยู่กลางนาขาเจ้าเด็ดขาด.. ตายแท้ๆ เด้อ)...

     นอกจากพบพ้ออยู่ตามท่งนาแล้ว กะมักสิพบพ้ออยู่หม่องที่เป็นโนน เป็นไฮ่ ถ้าอยู่นำโนน นำไฮ่ บ่ต้องเกิดเทิงโพน กะรอด .. เพิ่นบ่ถางถิ่มดอก...

     หน่วยบักหวดข่า หน่วยดิบ สีเขียว ๆ หน่วยเหิ่ม สีแดงๆ หน่วยสุก สีดำๆ

     เพิ่นเลยพากันทวยว่า “แต่น้อยๆ นุ่งผ้าสีเขียว ใหญ่ขึ้นมานุ่งผ้าสีแดง เฒ่าๆ มานุ่งผ้าสีดำ... แมนหยัง?"

     บักหวดข่า นั่นล่ะ

     ย่อนหน่วยมันมีหลายสีนั่นล่ะ ผู้ลังคน กะเลยเติมคำว่าสี  ไว้หลังคำว่าหวด....

     อั่นนี้ ผู้ข้าฯบ่เห็นดีนำเด้อ..... บ่ควรสิเติมคำว่าสีลงไป เอิ้นว่าบักหวด(ซื่อๆ) หรือเอิ้นว่า บักหวดข่า ดีกว่า...

     บักหวดข่า ออกหน่วยเป็นพวง เป็นปุ้ม ลักษณะตามรูปด้านล่าง

       

                                                   


    หน่วยดิบ ...สีเขียวๆ บ่มีไผกิน รสชาติ เป็นจั่งได๋บุ... บ่เคยซิมจักเทื่อ..คิดว่า น่าสิฝาดๆ ล่ะมั้ง

     หน่วยเหิ่ม ... ถ้าอึดอยากหลาย กะกินอยู่... แต่ว่ามันบ่แซบเด้อ มันฝาด ยังบ่หวาน

     หน่วยสุก... นี่ล่ะ ของแซบนก และเด็กน้อยล่ะ.... รสชาติหวานดีพอสมควร.. แต่ฮาลังต้น กะหวานอมฝาดดอกหวา

     การกินบักหวดข่าสุกนั่น กินเฉพาะนวนเด้อ ส่วนนัยนั่น คายทิ้งซะดีกว่า... หรือสิบ่คาย สิหลืนเหมิด กะบ่ว่าดอก ย่านลำบากยามไปขี้ซั่นดอก...

     คำเตือน... ถ้าบ่มีน้ำกิน บ่ควรกินหลาย เดี๋ยวสิหิวน้ำทรมานเปล่าๆ ... หรือ ให้เด็ดพวง เอาเข้าไปกินในบ้าน หม่องที่มีน้ำกินสิดีกว่า (อย่าสะย่านแต่ผู้อื่นยาดกินหลายถ่อน)

     ใบบักหวดข่า นิยมเอาไปใช้สำหรับหมักข้าวเฮ็ดข้าวปุ้น.... อันนี้ ผู้ข้าฯ บ่ฮู้ดอกเด้อ ว่าใบหวดข่า มีคุณสมบัติพิเศษอีหยัง มีสารพิเศษอีหยัง ที่เป็นประโยชน์ในการหมักข้าวปุ้น.. ผู้ได๋ฮู้ บอกแหน่ปั๋ง....



สำหรับผู้ได๋ท้องผูก ขี้แก่น อย่าสะกินบักหวดข่า หลาย โดยเฉพาะ หน่วยสีแดงๆ เพราะว่า มันสิเฮ็ดให้ขี้แก่นกว่าเก่า ท้องผูกยิ่งกว่าเก่า เพราะบักหวดข่า มันมีรสฝาด เสริมความแก่น ของอุจจาระ เป็นอย่างดี ถ้ากินหลาย มันสิได้ใช้สิ่ว กิ้มออก

มีพ่อใหญ่อันหนึ่ง บ้านเพิ่นอยู่ทางขอนแก่น พุ่นหละ เพิ่นท้องผูก ขี้แก่น ว่าสั่นเทาะ เพิ่นกะเลย ไปโรงพยาบาล หาหมอ หมอกะเป็นหมอไทย เนาะ หมอกะเลย สั่งยาระยบายให้พ่อใหญ่ แล้วกะแนะนำว่า "คุณตาต้องรับประทานผักและผลไม้เยอะๆนะคะ ท้องจะไม่ได้ผูก" แล้วกะให้ไปรับยา ที่ห้องยา  เภสัชกรที่ห้องยา จ่ายยาให้แล้ว กะแนะนำต่ออีกว่า "คุณตาต้องรับประทานผักและผลไม้เยอะๆนะคะ ท้องจะไม่ได้ผูก" เอ๋า แนะนำคือกันอีก

หลังจากพ่อใหญ่ เลากลับบ้านแล้ว เพิ่นกะไปไถไฮ่ ปลูกมัน ได้ห่อข้าวแล้วกะพาหลานไปไฮ่ พอฮอดเวลากินข้าวเที่ยง เพิ่นจำความหมอกับเภสัชแนะนำได้ ว่าให้กินผักกับผลหล่าไม้ หลายๆ ท้องสิบ่ได้ผูก เพิ่นกะเลยให้หลานไปหาเก็บผัก มาหลายๆมากินกับปลาแดกบอง แล้วกะเก็บผลหล่าไม้ มานำเด้อ พ่อใหญ่สิได้กินหลายๆ

หลานกะเลยไปหาเก็บผัก แต่ว่าฤดูกาลนี้ แล้วกะอยู่นำโคกนำป่านำ หลานกะเลยเก็บผักได้แต่ ผักกะโดน มาหอบหนึ่ง ผลหล่าไม้ กะได้แต่ บักหวดข่า มีแต่หน่วยเหิ่ม แดงจ่ายหว่าย มาอีกหอบหนึ่ง

พ่อใหญ่กะเฮ็ดตามคำแนะนำของหมอเป็นอย่างดี กินผักหลายๆ กะกินผักกะโดน ไปหอบหนึ่ง กินผลไม้หลายๆ กะกิน บักหวดข่า ไปอีกหอบหนึ่ง แล้วกะคึดในใจ "คุณลองเบิ่ง... บาดเนี่ย มันสิท้องผูกอีกบ่ หมอกะบอก เภสัชกะบอก ให้กินผักกับผลไม้หลายๆ ท้องสิได้บ่ผูก กินอย่างละหอบปานนี้ มันลองเบิ่ง..."

ตกมื่อลุนมา ยามมื่อเช้า เบ่งจนดากสิสีก พ่อใหญ่เลาสูนหลาย "บ๊า...เทิงหมอ เทิงเภสัช มันตั๋วกูตั๊วหนิ..."
ให้กินผักกับผลหล่าไม้หลายๆท้องสิบ่ผูก เฮากินเทิงผักกะโดน เทิงบักหวดข่าไปอย่างละหอบ ขี้มันแก่นกว่าเก่าอีก......
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
สาวหน้ามน
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #18 เมื่อ: 23 เมษายน 2008 »

น้ำลายไหลเลย หมากค้อ เนาะ เปรี้ยวปากแท้ๆ  Tongue Tongue
บันทึกการเข้า
อู๊ด โคจร
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 146
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 4,195


คนลำ'มาศ พลัดถิ่น (You'll never drunk alone)


« ตอบ #19 เมื่อ: 23 เมษายน 2008 »

น้ำลายไหลเลย หมากค้อ เนาะ เปรี้ยวปากแท้ๆ  Tongue Tongue

Orange mouth really !
บันทึกการเข้า

คนอีสานบ่ลืมถิ่น กินข้าวเหนียวใช้มือ
มาเหนือเมฆ
Full Member
***

จิตพิสัย: 9
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 247


« ตอบ #20 เมื่อ: 23 เมษายน 2008 »

ค่อไปคือ บักเบ็นหรือหมากเบ็น
อันนี้ท่างอีสานเหนือแถบบ้านผม เรียก "หมากเก็นตาควาย"ครับจั๊กสิแม่นบ่ฮึ
บันทึกการเข้า
มาเหนือเมฆ
Full Member
***

จิตพิสัย: 9
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 247


« ตอบ #21 เมื่อ: 23 เมษายน 2008 »

หมากขบหรือตะขบทุกท่านคงรู้จักดี
อันนี้ กะเอิ้น เอ้ยเรียกว่า "หมากเก็น" เฉยๆไม่มีคำว่า ตานก ตาหนูต่อท้ายครับ
อันอื่นคือสิเรียกชื่อเหมือนกัน Smiley
บันทึกการเข้า
โบกี้รถไฟบรรทุกรัก
VIP Member
Jr. Member
*****

จิตพิสัย: 8
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 105

Dogs Never Lies About Love


เว็บไซต์
« ตอบ #22 เมื่อ: 23 เมษายน 2008 »

บักแงว หรือ หมากแงว
ผมเคยเห็นเพื่อนที่แปดริ้ว เรียก คอแลน ที่อื่นไม่ทราบว่าเรียกอย่างไรครับ

อันนี้เคยกิน
หลังจากได้รับคำแนะนำมาจากเด็กบางมด
นอกนั้นไม่เคยกิน
ไม่เคยเห็นอีกต่างหาก
บันทึกการเข้า

แมวน้ำท่าพระจันทร์
ขี่เกี้ยมหน่อย
จิ้งจกตัวสุดท้ายของจักรวาล
VIP Member
Jr. Member
*****

จิตพิสัย: 6
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: หญิง
กระทู้: 142

เราต้องพยายามมีความสุข กับข้อจำกัดของชีวิต .


เว็บไซต์
« ตอบ #23 เมื่อ: 23 เมษายน 2008 »

สุชอบต้องแล่ง ที่สุดเลยค่ะ ว่าแล้วหมากไม้ที่ใครๆไม่ค่อยรู้จัก สุก็เคยกินมาเยอะเหมือนกันนะคะเนี่ยโดยเฉพาะหมากต่างๆในกระทู้นี้ คุ้นหูหุ้นตาไปซะหมด คิดถึงทุ่งนากับผืนป่าดงใหญ่สมัยก่อน(ใกล้ๆบ้าน) ทุกวันนี้ มันไม่ค่อยมี หรือไม่ค่อยได้ไปก็ไม่รู้
บันทึกการเข้า

ไม่เซ็นได้ไม๊คะ  ขอจ่ายสด อิอิ
หนุ่มนากระแซง
VIP Member
สมาชิกรุ่นบุกเบิก
*****

จิตพิสัย: 246
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 6,788



« ตอบ #24 เมื่อ: 23 เมษายน 2008 »

ชวนให้น้ำลายไหลคัก  Eat
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Rss
Powered by SMF 1.1.16 | SMF © 2006-2009, Simple Machines

www.onsorn.com
OnsOrN 2010 Theme Design By KaDo Theme Edit By NyOAT