ต่าย อรทัย ดาบคำ

[ออนซอน]

<a href="http://www.onsorn.com/song/swf/dokya.swf" target="_blank">http://www.onsorn.com/song/swf/dokya.swf</a>

เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ต้องต่อสู้ดิ้นรน และ ต้องผจญกับความลำบากยากเข็ญ ทำงาน หาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเอง, น้องชาย และ ยายผู้เป็นที่รัก แต่นั่นไม่ได้ ทำให้เธอรู้สึกท้อกับชีวิต และ หมดกำลังใจ ไปกับมันถึงทุกวันนี้ผลสะท้อนของความมุ่งมั่น มานะเพียรพยายาม และ ความกตัญญ ของเธอจึงทำให้ ดอกหญ้า ดอกนี้เบ่งบาน อย่างสง่างาม และอยู่ในใจของทุกคน…

"ต่าย อรทัย" เด็กผู้หญิง ซึ่งถือความกตัญญู เป็นที่หนึ่ง ชื่อจริงคือ อรทัย ดาบคำ มีพี่น้องทั้งหมด ๔ คน ต่ายเป็น พี่คนโต มีน้องชายอีก ๓ คน บ้านเกิดคือ บ้านคุ้มแสนชะนี ต.พรสวรรค์ อ.นาจะหลวย จ.อุบลราชธานี

ต่ายเกิดท่ามกลางครอบครัวที่มีปัญหา ไม่อบอุ่นเหมือนครอบครัวอื่นๆ พ่อแม่ แยกทางกันเดิน ทำให้ชีวิตของต่าย และ น้องๆต้องอาศัยอยู่กับยาย ซึ่งยาย ก็อายุประมาณ ๗๐ ปีแล้ว แต่ต้องลำบาก เลี้ยงดูต่ายและน้อง

ขณะนั้นต่ายอายุเพียง ๑๑ ขวบ แต่ต้อง ช่วยยายดูแลน้องๆ และ ทุกอย่างในบ้าน ทั้งหาบน้ำที่อยู่ในบ่อ กลางทุ่งนา ต้อง อดทนกับระยะทางที่แสนไกล ต้องอดทน ต่อสู้กับแสงแดดที่แผดเผาเพื่อที่จะนำน้ำ มาใช้ที่บ้านขนฟางข้าวตามทุ่งนาเพื่อมา ให้วัวกิน รวมไปถึงเสื้อผ้าของน้องชาย กับยาย ทำกับข้าว ทำความสะอาดบ้าน ความรับผิดชอบในหน้าที่ตอนนั้น ต่าย ก็ทำด้วยความเต็มใจและทำดีที่สุด

ในช่วงนั้น ต่าย เองก็ยังมองไม่เห็นว่า ตนเองจะมีแววด้านการร้องเพลง ระยะนั้นเป็นช่วงที่ “ฮันนี่ ศรีอีสาน” กำลังโด่งดังมาก ต่ายมีความรู้สึกว่า ชอบ นักร้องคนนี้มาก จึงได้พยายาม ฝึกร้องเพลงตามอย่าง ตอนนั้น มีวิทยุเทปเครื่องเล็กๆ แต่ก็ไม่มีม้วนเทป ที่จะฟัง จึงพยายามหายืมเพื่อนบ้านมาเปิดฟัง จนสามารถร้องเพลงของ ฮันนี่ ศรีอีสาน ได้ทุกเพลง

จนกระทั่งวันหนึ่ง…ถึงวันที่ ต่าย ได้มีโอกาส ร้องเพลงบนเวที และ ร้องให้คนอื่นฟัง เป็นครั้งแรกเมื่ออยู่ ป.๖ ซึ่งวันนั้นเป็น วันเด็กแห่งชาติ ประมาณปี ๒๕๓๖ ต่ายมีโอกาสได้ร่วมแสดงละครร่วมกับเพื่อนๆ ในวันเด็กและจบลงด้วยการร้องเพลง

"วันนั้นเป็นวันที่ ต่าย รู้สึกดีใจมากที่สุด.. เพราะบรรดาผู้ปกครองของเด็กๆ ต่างพากันปรบมือ ตีกลอง ตีฉิ่ง ให้จังหวะตามไปด้วยบางคนก็ นำเงินมาให้ ๕ บาทบ้าง ๑๐ บาทบ้าง ทำให้วันนั้นต่ายรู้สึกมำกำลังใจ และ อยากที่จะร้องเพลงต่อไป"

เมื่อจบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ ต่าย กำลังสับสนในชีวิต จะเรียนต่อไปดีหรือไม่ดี เพราะขัดสน ทางด้านการเงินมาก จนในที่สุด ต่าย ก็ได้ปรึกษากับแม่และได้คำตอบว่าให้ เรียนสูงๆ แม่จะพยายามมาหาบ่อยๆ และส่งเงินมาให้เรียน ในที่สุดจึงตัดสินใจว่า ต้องเรียนเพื่ออนาคตที่ดี

ตลอดระยะเวลาที่เรียนอยู่นั้น ต่าย ก็พยายาม ช่วยงาน พยายามดูแลยายกับน้องๆ ตลอด ช่วงเวลาที่ศึกษาอยู่มัธยมปีที่ ๑ เรื่องของ การร้องเพลงต่ายไม่ได้ใส่ใจมากมายนัก ฝึกร้องเพลงไปเรื่อยๆ และ ระหว่าง กำลังศึกษาอยู่มัธยมปีที่ ๒ นั่นเอง วันหนึ่ง ต่ายได้ออกไปขนฟางข้าวที่นา เพื่อจะนำมาให้วัวกิน พอกลับบ้านก็พบว่าคนมาหานักร้องเพื่อ ที่จะไปร้องในวงหมอลำ ชื่อ "นิวฟ้าอีสาน"

ต่ายได้รับปากว่า ในช่วงปิดเทอมจะไป ร้องเพลงที่วง เพื่อหารายได้พิเศษ ช่วยเหลือทางบ้าน แม้จะได้รายได้ไม่มากนัก เพียง ๔๐๐–๕๐๐ บาท แต่มันก็เป็น ความภาคภูมิใจมากที่สุดสำหรับ เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

หลังจากที่จบมัธยมศึกษาปีที่ ๓ วง "นิวฟ้าอีสาน" ยุบวงลง ต่างคนต่างแยกย้ายกันไป ในช่วงนั้น ทุกวัน หลังจากกลับจากโรงเรียน ต่าย ต้อง รับผิดชอบต่อหน้าที่ของตน ระหว่างการ หาบน้ำจากทุ่งนา ขนฟางข้าว ซักผ้า นึ่งข้าวให้ยาย ต่าย ก็จะร้องเพลงไปตลอด บางวันก็ ไปยืนร้องเพลงที่หลังบ้าน ซึ่งหลังบ้าน จะเป็นคันนาที่เป็นเนินสูงๆ ซึ่งทางอีสานเรียกว่า "โพน" หรือ "งอยโพน" ต่าย ก็จะยืน ร้องเพลงอยู่บนเนินนั้นเป็นประจำ ซึ่งถือได้ว่าเป็นกิจวัตรประจำวันก็ว่าได้ และในช่วงที่ต่ายกำลังศึกษาอยู่ใน ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ต่ายก็ได้เป็น ตัวแทนของโรงเรียนไปประกวดวาดภาพสีน้ำ สีโปสเตอร์ รางวัลที่ได้ แม้จะไม่มีรางวัล เป็นเงินเป็นทองแต่มันมีความสำคัญทาง ด้านจิตใจ ความภาคภูมิใจ หลังจากนั้น ต่ายได้มีโอกาสประกวดร้องเพลงเป็นครั้งที่ ๒ ของชีวิต การประกวดร้องเพลงครั้งนั้น เป็นการประกวดร้องเพลงที่ลำบากครั้งหนึ่ง เพราะการร้องในแต่ละรอบนั้นต้องนั่งรถ จากบ้านเกิดไปประกวดเป็นระยะทางกว่า ร้อยกิโลเมตรต้องเดินทางไปๆมาๆ เกือบ ๒ เดือน อุปสรรคของต่ายในครั้งนั้นคือ เรื่องของทุนทรัพย์

จนในที่สุดความอดทนและความวิริยะอุตสาหะ จึงทำให้ได้รับรางวัลอันดับหนึ่งในรายการ "ลูกทุ่งมุ่งสู่ดาว" ผลตอบแทนในครั้งนั้นคือ จักรยานยนต์ ๑ คัน พร้อมถ้วยรางวัล วันนั้น เป็นวันที่ต่ายยิ้มได้กว้างที่สุด และ ดีใจที่สุด ที่สามารถทำให้ “ยาย” ผู้เป็นที่รัก..มีรอยยิ้ม และ มีความสุข

หลังจากนั้นเพียงไม่นานการประกวดร้องเพลง ครั้งที่ ๓ ในชีวิตของ ต่าย ก็เกิดขึ้น ครั้งนั้นได้ รับรางวัลเป็นอันดับหนึ่งอีกเช่นเคย แต่ไม่ เหมือนทุกครั้งที่เข้าประกวด เพราะ ต่าย ได้มีโอกาสพบกับครูบ้านป่า สลา คุณวุฒิ ซึ่งต่ายเคยได้ยินชื่อเสียงของครู และ ความ เป็นอัจฉริยะของครูในการเขียนเพลง ในครั้งนั้นเหมือนสวรรค์ยังไม่เปิดทางให้ ต่าย ได้มีโอกาสถ่ายทอดบทเพลงที่เกิดจาก ความอัจฉริยะของครูในการเขียนเพลง การเจอะเจอกันในครั้งนั้นจึงไม่มีผลอะไรกับ ต่าย ได้ยินเสียงจากครูเพียงแค่ว่า "เสียงดีนะ ไปฝึกเยอะๆ"

หลังจากที่เรียนจบมัธยมปลาย ต่าย ยังไม่พร้อมที่จะเรียนต่อเพราะ ขัดสน ทางด้านทุนทรัพย์ ดังนั้นจึงตัดสินใจเข้ามา ยังกรุงเทพฯ ครั้งแรกต่ายได้เข้ามาอาศัย อยู่กับแม่ช่วยแม่รับจ้างซักเสื้อผ้าให้กับ คนงานก่อสร้าง ทำได้ระยะหนึ่งรายได้ไม่เพียงพอ และที่สำคัญ ทั้งแม่ และ ต่าย ต้องส่งเงินกลับบ้าน เพื่อเลี้ยงดูยายและน้องชาย

ต่อมาได้จึงได้สมัครเข้าทำงานที่เขตอุตสาหกรรมบางปู เป็นบริษัทผลิตยาส่งออก ต่าย อดทนทำงานหนัก ประมาณ ๓ เดือน แล้วเริ่มรู้สึกว่ามันไม่แตกต่าง ไปจากการทำนาเลย เพราะเหนื่อยมากรายได้ก็น้อย ดีตรงที่ทำงานในห้องแอร์เท่านั้น ในระยะนั้นต่ายก็ไม่ทิ้งงานทางด้านการร้องเพลง ยังประกวดร้องเพลงอยู่เสมอจนกระทั้งได้ เข้ารอบชิงในรายการ "ชุมทางเสียงทอง" ในขณะนั้นพี่กุ้งและพี่สาว พี่ซึ่งเคยให้ ต่าย ทำเทปในช่วงที่เรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ ๖ ก็ตามหาตัวต่ายเพื่อจะให้เข้าห้องอัดบันทึกเสียงอีกครั้ง พี่กุ้งและพี่สาวทำเอง เปิดเอง ขายเอง ในรายการวิทยุ ขื่อเสียงของ ต่าย ตอนนั้น เริ่มมีคนรู้จักมากขึ้นเพราะพี่กุ้งและพี่สาว เปิดในรายการ

จากนั้น ต่าย จึงคิดว่าน่าจะเรียนต่อ จึงตัดสินใจสมัครเข้าเรียนในรั้วของ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เรียนไปด้วย ร้องเพลงไปด้วย แต่เงินที่ได้มาก็ไม่พอ ที่จะส่งให้ทางบ้าน ต่ายจึงคิดที่จะขายเสื้อผ้า จึงลงทุนซื้อเสื้อผ้ามาขายโดยตระเวน ไปขายตามสถานที่ต่างๆทั่วกรุงเทพฯ และชานเมือง แต่ด้วยอุปสรรคต่างๆ มากมายในช่วงฤดูฝน ช่วงนั้นบางวันขายไม่ได้เลยแม้แต่ตัวเดียว แต่ต่ายก็ไม่ย่อท้อ ทนต่อไปอีกเรื่อยๆ ใน ระยะเดียวกันนั้น พี่กุ้งและพี่สาว ก็พยายาม ที่จะนำต่ายเสนอค่ายเพลง พยายามติดต่อ "ครูสลา คุณวุฒิ" ซึ่งตอนนั้นติดต่อครู ได้ยากมากเพราะครูไม่ค่อยเปิดโทรศัพท์มือถือ จนในที่สุดก็ติดต่อได้…คุยกับครูสลาหลายครั้ง และทุกครั้ง ต่าย ก็ไปกับพี่กุ้งกับพี่สาวด้วย เพราะต้องคุยเกี่ยวกับตัว ต่าย ว่าถนัดร้องเพลง แบบไหน? ชอบเพลงแบบไหน? ตอนนั้น ต่าย ต้องขายเสื้อผ้า ต้องตากแดด ตากลมอยู่ตลอดเวลา ครูสลาก็แนะนำว่าต้องบำรุงผิว เก็บตัวให้ขาวใส ไม่ต้องตากแดดมาก หลังจากนั้นไม่นาน ครูสลา ก็นัดพี่กุ้งพี่สาวให้พา ต่าย ไปที่ บริษัท แกรมมี่โกลด์ เพื่อดูตัว ซึ่งตอนนั้นต่ายคิดว่าจะได้เข้ามาอยู่ ในบริษัท หรือไม่ ก็ตามแต่อย่างน้อยก็ภูมิใจแล้ว ที่ได้ย่างก้าวเข้ามายังบริษัท

จากนั้น ต่าย ก็ยุ่งกับงานผ้าป่าซึ่งทางบ้าน ขอมาปีนั้นนับว่าเป็นปีที่โชคดี เพราะได้มีผ้าป่าที่บ้าน มีวงดนตรี วงหมอลำ ที่จะไปเล่นให้ชาวบ้าน แถบนั้นดู และที่สำคัญในวันงาน กลุ่มทีมงาน ของครูสลา ก็ได้ไปช่วยด้วยเช่นกัน

วันนั้นเป็นวันที่ ต่าย ไม่เคยลืมเลือน จนถึงปัจจุบันนี้ เพราะครูสลา ได้ขึ้นไปพูด กับชาวบ้านบนเวที และ บอกกับชาวบ้านทุกคนว่า จะขอลูกสาวไปอยู่แกรมมี่

ในวันนั้นเป็นวันที่ ต่าย รู้สึกดีใจมากที่สุดในชีวิต หลังจากที่ได้เข้ามาอยู่ในสังกัดของแกรมมี่ แล้ว ต่าย จึงรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะออกอัลบั้ม ให้นักร้องคนใดคนหนึ่ง ต่าย ต้องฝึกร้องเพลง เป็นระยะเวลานานมาก โดยฝึกกับอาจารย์ "ไพรัตน์ ชูรัตน์" จากที่เคยร้องเพลงไม่ชัด ร้องเสียงขึ้นจมูก ร้องทิ้งคำ จนในที่สุดต่ายก็พยายามทำมันจนสำเร็จ หลังจากนั้นโลกใบใหม่ของสาวน้อย "ต่าย อรทัย" ก็เกิดขึ้นพร้อมกับอัลบั้ม "ดอกหญ้าในป่าปูน" กับงานเขียนของ ครูสลา คุณวุฒิ และ สวัสดิ์ สารคาม ที่ถ่ายทอดตัวตนที่แท้จริงของ "ต่าย อรทัย" ลงในเนื้อเพลงได้อย่างลงตัว ผนวกกับ ด้วยน้ำเสียงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว พร้อมทั้งส่งเพลงแจ้งเกิด "โทรหาเหน่เด้อ" ที่โดนใจเหล่าแฟนเพลงอย่างล้นหลาม ทำให้ยอดจำหน่ายเกิน ๑,๐๐๐,๐๐๐ ล้านตลับ

จนถึงวันนี้ ต่าย อรทัย ก็ได้ถักทอความฝัน ของตนได้สำเร็จแล้ว ๑ ขั้น นั่นคือความฝัน ที่ต้องการจะปลูกบ้านให้ยายผู้มีอุปการะคุณ ได้อยู่อาศัยอย่างสะดวกสบาย และความฝัน ของเธอก็ไม่จบลงเพียงเท่านี้ สิ่งที่เธอต้อง การสานฝันต่อไปก็คือ การที่ได้ขับกล่อม บทเพลงอันเป็นสิ่งที่เธอชื่นชอบ และ ใฝ่ฝันมาตลอดชีวิตให้กับทุกคน จึงไม่แปลกที่ ดอกหญ้า ที่ชื่อ "ต่าย อรทัย" จะเบ่งบานอยู่ในใจของทุกคน.......



ข้อมูลพื้นฐาน

ชื่อในวงการ ต่าย อรทัย
ชื่อจริง  น.ส. อรทัย ดาบคำ
ชื่อเล่น ต่าย
วัน-เดือน-ปี เกิด วันพฤหัสบดี ที่ 27 มีนาคม 2523
รูปร่าง น้ำหนัก: ประมาณ 47 ก.ก. , ส่วนสูง: ประมาณ 165 ซ.ม.
ภูมิลำเนา บ้านคุ้มแสนชะนี ตำบลพรสวรรค์ อำเภอนาจะหลวย จังหวัดอุบลราชธานี
ที่อยู่ปัจจุบัน หมู่บ้าน ... รามอินทรา
บิดา นาย สาง ดาบคำ
มารดา นาง นิตยา ดาบคำ
พี่น้อง พี่น้อง 4 คน ต่ายเป็นลูกสาวคนโต
การศึกษา ประถมศึกษา: โรงเรียนบ้านคุ้มแสนชะนี
  มัธยมศึกษา: โรงเรียนนาจะหลวย
  ปริญญาตรี: คณะมนุษยศาสตร์ วิชาเอกสื่อสารมวลชน (ภาคพิเศษ)   มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ผู้ชักนำเข้าวงการ บ่าวข้าวเหนียว (สงกรานต์ แข็งฤทธิ์), สาวบ้านเชียง (พรพิมล พันธ์รัตน์)
ครูเพลง สลา คุณวุฒิ
อัลบั้มสร้างชื่อ ดอกหญ้าในป่าปูน
บทเพลงสร้างชื่อ โทรหาแหน่เด้อ, ดอกหญ้าในป่าปูน
อาหารที่ชอบ อาหารอีสาน
การแต่งตัว ง่ายๆ เช่นเสื้อยืด กางเกงยีนส์ อาจมีเสื้อใส่ทับอีกตัวหนึ่ง
นิสัย ยิ้มง่าย เรียบร้อย พูดน้อย เปิดเผย โอบอ้อมอารี และ กตัญญู
อนาคต อยากเป็นชาวสวน (สวนผลไม้ สวนยาง)
สถานที่ติดต่อ บ. แกรมมี่ โกลด์
พีอาร์ที่ดูแล พี่เหมียว


ผลงานเพลง  เพลงหน้าจอรอสาย
<a href="http://www.onsorn.com/swf/mp3ss28d.swf" target="_blank">http://www.onsorn.com/swf/mp3ss28d.swf</a>

รายละเอียดได้  ....ที่นี่ครับ...

[กำปอ]

ส่งใจมาใกล้ชิด ... ม่วนหลายจ้า

[นายยอด]

เหอะๆๆ...

วันนั้นต่าย มารอลิฟท์ ที่หน้า บริษัท

ไอ้เราก็รู้สึกว่าคุ้นๆนะ ผู้หญิงคนนี้ จนแล้วจนเล่า

พี่อาร์ ที่ดูแล ชื่อเหมียวนี่หล่ะ เข้ามาทักผม

ถึงได้รู้ว่านี่ คือ ต่าย อรทัย เวงแท้ๆเรา

จำไม่ได้   

 

[ออนซอน]

ผลงานเพลงชุดที่ 4  เพลงส่งใจมาใกล้ชิด
<a href="http://www.onsorn.com/swf/mp3ss32d.swf" target="_blank">http://www.onsorn.com/swf/mp3ss32d.swf</a>

[ออนซอน]

ต่าย อรทัย - น้ำตาหล่นบนที่นอน

<a href="http://www.onsorn.com/swf/mp3ss44d.swf" target="_blank">http://www.onsorn.com/swf/mp3ss44d.swf</a>

(ขอขอบคุณคนแถวนี้ที่ส่งเพลงมาให้ครับ ...อิอิ)

[หนุ่มนากระแซง]

ส่งใจมาใกล้ชิด ... ม่วนหลายจ้า

  แม่นแล้ว ชุดใหม่ ของต่าย ม่วนอีหลีครับ 

ถึงได้รู้ว่านี่ คือ ต่าย อรทัย เวงแท้ๆเรา

จำไม่ได้   

  ไม่รู้จักคนดัง เดี๋ยวเหอะๆ 

[vas1111]

 สวัสดีบ้านออนซอนทุกท่าน  วันนี้เราเข้ามาเยี่ยมบ้านออนซอน เห็นมีข้อเขียนถึงครูสลาด้วย อยากขออนุญาตนำไปลงที่ www.kroosala.org ได้หรือไม่คะ ถ้ายังไงตอบด้วยที่ e-mail: manager@kroosala.org  ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

[ออนซอน]

สวัสดีบ้านออนซอนทุกท่าน  วันนี้เราเข้ามาเยี่ยมบ้านออนซอน เห็นมีข้อเขียนถึงครูสลาด้วย อยากขออนุญาตนำไปลงที่ www.kroosala.org ได้หรือไม่คะ ถ้ายังไงตอบด้วยที่ e-mail: manager@kroosala.org  ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

ขอบคุณครับที่แวะชม
สำหรับข้อเขียนเกี่ยวกับครูสลานั้นผมขออนุญาตจากเจ้าของผลงานมาครับ
ถ้าผมจะอนุญาตต่อคงไม่เหมาะครับ  ติดต่อเจ้าของผลงานโดยดีกว่าครับ
ชื่อเจ้าของผลงานอยู่ท้ายข้อเขียนแล้วครับ

ข้อเขียนนั้นเพื่อใช้ประกอบการเสนอชื่อครูสลา ให้ได้รับรางวัลครูภูมิปัญญาไทย หรือ ศิลปินแห่งชาติ อะไรสักอย่างนี่แหละครับ

ถ้าไม่รังเกียจทำลิงค์มาหากันก็ดีนะครับ   

[กำปอ]

บอกใจยังไงดี
อ. วสุ ห้าวหาญ

..ก่อนนั้นทุกห้องหัวใจ
มีผู้อาศัยคือความว่างเปล่า
เทียวทางเส้นเดิมซ้ำๆ
กับงานประจำเก่าๆ
จนชีวิตของอ้ายทอดเงา
มาแบ่งเบาความเดียวดาย
..หายเหงาได้เพียงไม่นาน
ผู้หญิงคนนั้นก็มาทวงใจ
บอกว่าอ้ายกับเขา
ชีวิตขาดกันบ่ได้
เขาขอให้น้องถอนใจ
อย่าให้เขาต้องเจ็บเลย
..อ้ายมีใครก็ไม่บอก
ฮักกับใครก็ไม่เอ่ย
ปล่อยให้น้องฮักจนเลย
จุดที่ไม่ต้องเสียใจ
ถอยกลับคืนก็เจ็บ
ฮักต่อก็บ่ได้
พรุ่งนี้ที่อ้ายหายไป
จะบอกหัวใจ..ว่ายังไงดี
..เมื่อคิดถึงวันข้างหน้า
ใจก็ล้าแรงฝันทันที
เฝ้าคิดเรื่องเดิมซ้ำๆ
นับความช้ำแทนเลขวันที่
คึดฮอดฮักที่เคยมี
ใจดวงนี้ก็เจ็บจังเลย....
..อ้ายมีใครก็ไม่บอก
ฮักกับใครก็ไม่เอ่ย
ปล่อยให้น้องฮักจนเลย
จุดที่ไม่ต้องเสียใจ
ถอยกลับคืนก็เจ็บ
ฮักต่อก็บ่ได้
พรุ่งนี้ที่อ้ายหายไป
จะอธิบายหัวใจ..ยังไงดี....

[ออนซอน]

จัดเพลงให้ครับ

<a href="http://www.onsorn.com/swf/mp3ss46d.swf" target="_blank">http://www.onsorn.com/swf/mp3ss46d.swf</a>

บอกใจยังไงดี

..ก่อนนั้นทุกห้องหัวใจมีผู้อาศัยชื่อความว่างเปล่า
เทียวทางเส้นเดิมซ้ำๆ กับงานประจำเก่าๆ
จนชีวิตของอ้ายทอดเงามาแบ่งเบาความเดียวดาย
..หายเหงาได้เพียงไม่นาน ผู้หญิงคนนั้นก็มาทวงใจ
บอกว่าอ้ายกับเขา ชีวิตขาดกันบ่ได้
เขาขอให้น้องถอนใจอย่าให้เขาต้องเจ็บเลย
..อ้ายมีใครก็ไม่บอก ฮักกับใครก็ไม่เอ่ย
ปล่อยให้น้องฮักจนเลย จุดที่ไม่ต้องเสียใจ
ถอยกลับคืนก็เจ็บ ฮักต่อก็บ่ได้
พรุ่งนี้ที่อ้ายหายไป จะบอกหัวใจ..ว่ายังไงดี
..เมื่อคิดถึงวันข้างหน้า ใจก็ล้าแรงฝันทันที
เฝ้าคิดเรื่องเดิมซ้ำๆ นับความช้ำแทนเลขวันที่
คึดฮอดฮักที่เคยมีใจดวงนี้ก็เจ็บจังเลย....
..อ้ายมีใครก็ไม่บอก ฮักกับใครก็ไม่เอ่ย
ปล่อยให้น้องฮักจนเลย จุดที่ไม่ต้องเสียใจ
ถอยกลับคืนก็เจ็บ ฮักต่อก็บ่ได้
พรุ่งนี้ที่อ้ายหายไป จะอธิบายหัวใจ..ยังไงดี....

[ออนซอน]

ต่าย อรทัย - ฮักมาแต่ชาติก่อน

<a href="http://www.onsorn.com/swf/mp3ss47d.swf" target="_blank">http://www.onsorn.com/swf/mp3ss47d.swf</a>

ฮักมาแต่ชาติก่อน
ต่าย อรทัย

เกริ่น...เหมือนฮักมาจากชาติที่แล้ว ฮัก บ่
เห็นแววก็ยืนต่อแถวรอ..ใจ
โอ้ย...หนอ...โอ...โอ๊ะ...โอ...โอ...โอ...โอ...โอ...
โอยหนอ.. ความรู้สึกบอกน้องได้หลงยิ้มใส่มื้อแรกเห็น ซั่นเด้อ้าย
ใจเอ๋ย.. คือจั่งเป็นดอกคนเคยคบกันมาแต่นานแล้ว
อ้ายเอ๋ย.. ยอมเข้าแถวบอกใจท่าแค่สายตาอ้ายเทียวสู่
มีสังหรณณ์ให้รับรู้อ้ายคือผู้ที่ส่องหา..(ซ้ำ)
โอยหนอ.. คึดเห็นหน้าอ้ายสู่มื้อ คึดฮอดทุกนาทีใจ
เบิ่งกันไปล่ะนาน นาน กล้ายืนยันว่าฮักอ้าย
บ่ สน.. มีสิ่งใดมาขวางคั่นแค่มีกันทุกก้าวย่าง
ถามหัวใจเป็นหมื่อนครั้ง กะมีอ้ายแต่ผู้เดียว..(ซ้ำ).. น่ะนา
เทียวเขียนใจ บ่ ให้จางแต้มความหวังบ่ให้ขาดตอน
คือฮักมาแต่ชาติก่อน อุ่นหนาวเย็นฮ้อนก็ บ่ ลืมจักที
บ่ เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นหยังต้องฮักขนาดนี้
สิ่งที่หวังยังต้องคอยนานปีแต่ใจดวงนี้ก็ยินดีรออ้าย
โอยหนอ.. ย่านแต่ในหัวใจอ้ายพ้อคนใหม่สิลืมหลง ซั่นเด้อ้าย
โอยหนอ.. บ่ ซื่อตรงดอกคือคำที่เที่ยวมาสัญญาไว้
อ้ายเอ๋ย.. ส่อยหลูโตนคนคอยท่าแม่นไผมาน้อเว้าแอ่ว
ฮักตั้งแต่ชาติที่แล้วอย่าหมกแห้วดอกสู่กิน..
อย่าหมกแห้วดอกสู่กิน..นะ..อ้ายเอย

[aswin]

เพลงพี่ต่ายเพราะทุกเพลง  ชอบมากๆเลย

[ออนซอน]

"ต่าย อรทัย" ส่งใจมาใกล้ชิด
คอลัมน์ หอมดอกกระถิน เคล้ากลิ่นกองฟาง
โดย พราน ทะเลเพลง

"ส่งใจมาใกล้ชิด" เป็นชื่ออัลบั้มใหม่ของ "ต่าย อรทัย" นักร้องสาวอีสาน ที่ฮ็อตแต้ๆ ในยุคนี้ เป็นอัลบั้มชุดที่ 4 ของเธอ หลังขายกันเป็นเทน้ำเทท่าใน 3 อัลบั้มก่อนหน้า อันมี ดอกหญ้าในป่าปูน, ขอใจให้กัน และคนใกล้เมื่อไกลบ้าน "ส่งใจมาใกล้ชิด" เปิดตัวมาเมื่อราวมิถุนายน และโหมให้ในกรกฎาคม ได้เห็นเอ็มวีออกทางทีวีบางแล้วเพลง "หน้าจอรอสาย" ที่มีสาวหน้าใสมานั่งหมุนไปหมุนมารอโทรศัพท์ "ส่งใจมาใกล้ชิด" นี่มีทั้งหมด 10 เพลง แถมด้วยเสียงพูดของต่ายที่ออดอ้อนวอนแฟนอยู่อีกนิด เป็นผลงานการแต่งงานทีมงานเดิม คือ สลา คุณาวุฒิ วสุ ห้าวหาญ คนทำดนตรีก็บอย ธีระพงษ์ ศักดิ์แก้ว กลิ่นอายของอัลบั้มนี้ยังกลิ่นเดิมๆ ของ "ต่าย อรทัย" แบบว่าเนื้อเพลง เขียนถึงสาวอีสานบ้านนอก เข้ามาทำงานในเมืองใหญ่ เรียกหากำลังใจจากชายคนรัก เหมือน 3 อัลบั้มที่ผ่านมา แต่ฟังทั้งหมดแล้วรู้สึกว่าแม้จะฉีกไปบ้าง โดยลดความรู้สึกถึงความรักที่อบอุ่น มาเป็นความผิดหวังไม่แน่ใจ อย่างเพลง คือฮักหรือบ่ กับ บอกใจยังไงดี เรื่องราวสวย แต่เป็นการนำแนวเพลงกลับมาเป็นแบบลูกทุ่งหญิงเก่าๆ แบบว่าผิดหวัง อกหักจากคนรัก อะไรทำนองนั้น คำของ "วสุ ห้าวหาญ" ยังสวยเหมือนเดิม แต่เปลี่ยนต่าย อรทัย ที่เปี่ยมพลังรักที่อบอุ่น เป็นสาวอกหักไปเสียแล้ว ดนตรียังเหมือนเดิม คือเอาเครื่องดนตรีอีสานมาเล่นโน้ตที่เป็นลูกทุ่งสากล เป็นลูกผสมที่ลงตัว โดดเด่นเสียงเสียงพิณ เสียงแคน บางเพลงใส่โปงลาง หรือเริ่มด้วยโหวตอันหวนไห้ เติมเต็มด้วยคลออิเล็กโทน เหมือนคำร้องที่เขียนคำกลางปนอีสานง่าย ให้คนภาคอื่นฟังได้สบายโดยยังมีความชัดเจนของคนอีสานอยู่ เติมไปการย้ำให้รู้สึกว่า เป็นเรื่องราวของลูกทุ่งที่มีการศึกษาด้วยการพูดถึงเรื่องโรงเรียนเก่า ศิษย์เก่า ฟังในภาพรวม ดูในภาพกว้างแล้ว แกรมมี่ โกลด์ ตั้งอกตั้งใจทำเป็นพิเศษสำหรับนักร้องสาวจากอุบลฯคนนี้ ละเอียดยิบตั้งแต่การเลือกแนวเพลง ให้ความสำคัญกับเนื้อร้อง ทำดนตรี แบบกระทั่งปกแผ่นซีดี เน้นกันจนออกมาสวยมาก ซึ่งก็เป็นธรรมดาเพราะ "ต่าย อรทัย ดาบคง" 3 อัลบั้มที่ผ่านมายอดขายกระฉูด น้ำเสียงใสปนแหบลึกที่ฟังแล้วรู้สึกถึงความแห้งแล้งของที่ราบสูง เมื่อเอื่อนเอ่ยถึงการต่อสู้ชีวิตกับงานประจำในเมือง เรียกให้คนชนบทที่มาตั้งหลักในเมืองต้องเงี่ยหูฟังทุกครั้งที่ได้ยิน นี่เป็นเสน่ห์ของน้ำเสียงของ "ต่าย อรทัย" ซึ่งเมื่อรวมกับภาพของความใส่ซื่อ เรียบร้อย ไม่ฉูดฉาดจัดจ้านเหมือนนักร้องลูกทุ่งคนอื่น ทำให้ "ต่าย" ดูดี เป็นแบบอย่างที่สวยๆของสาวอีสาน ไปได้อยู่แล้วครับ ด้วยความตั้งใจของ "แกรมมี่ โกลด์" และ "ตัวตนของต่าย" เอง เพียงแต่ว่า "แกรมมี โกลด์" ไม่รู้สึกบ้างหรือว่าทำไมอัลบั้มนี้เดินไม่เร็วเหมือน 3 อัลบั้มก่อน ทั้งที่ตั้งอกตั้งใจทำเหมือนกันหรือมากกว่า ไม่รู้คนแกรมมี่คิดอย่างไร แต่อยากจะบอกว่า การวางแนวพัฒนาความเป็น "ต่าย อรทัย" ไม่ถูกใจ จาก "สาวอีสานในเมือง" ที่เต็มไปด้วยกำลังใจจากความรักที่อบอุ่น ฉีกมาเป็น "สาวอีสานที่ผิดหวัง ลังเลในความรัก" มันดูสะเทือนใจไปหน่อยสำหรับแฟนๆ ที่ไม่อยากให้ "ต่าย" ตกอยู่ในสภาพแบบนั้น แต่เอาเถอะคำ "กำลังคึดฮอดพอดี ขอบคุณนะที่โทร.มา ถือสายรอก่อนเด้อจ้า รับช้าก็อย่าน้อยใจ" ซึ่งเป็นท่อนหนึ่งจากเพลง "หน้าจอรอสาย" น่าจะเป็นริงโทนที่สร้างสายได้ระเบิดเถิดเทิงให้แกรมมี่ไปเรียบร้อยแล้ว คำในเพลงที่หวานขนาดนั้น จะมีสาวอีสานคนไหนทนไม่โหลดไปใส่ในโทรศัพท์มือถือรอหวานใจได้ฟังตอนโทร.มาได้ แบบนี้เรียกว่าครบเครื่องเรื่องหาทำมาหากิน หน้า 22

ที่มา http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01ent05270849&day=2006/08/27

[กำปอ]

วันเสาร์ ที่ 23 กันยายน ที่จะถึงนี้ ต่าย จะไปรายการ 7 สีคอนเสิร์ต พร้อมกับนักร้องหนุ่มผู้เดินตามฝันจากบ้านไกล ไผ่ พงศธร  งานนี้จัดขึ้นที่ เซ็นทรัลพลาซ่า พระราม 2  แฟนๆคิดถึง พี่ต่าย สามารถติดตามให้กำลังใจ ต่าย ได้ 23 กันยายน นี้ครับ สำหรับท่านผู้ชมทางบ้าน ติดตามชม ได้ ทางช่อง 7 สีทีวีเพื่อคุณ จ้า! หึหึหึ

[ออนซอน]

คิดว่างานนี้กำปอคงไม่พลาด  เพราะอุตส่าห์ตามต่ายไปที่อุบลฯ แต่เจ้าภาพกลับพาไปเที่ยวน้ำตกเสียนิ
ฝากถ่ายรูปมาฝากแน่เด้อ

[กำปอ]

      หึหึหึ

[กำปอ]

มาเพิ่ม อีกแล้ว      

[ออนซอน]

ขอภาพใหญ่ ๆ เต็ม ๆ หน่อยซิกำปอ 
อ้อ...เล่าบรรยากาศให้ฟังหน่อยซิ....

[กำปอ]

ขอภาพใหญ่ ๆ เต็ม ๆ หน่อยซิกำปอ

ภาพน่ะมีเท่านั้นแหละครับ 5555

อ้อ...เล่าบรรยากาศให้ฟังหน่อยซิ....

ก็ไม่มีอะไรน่ะครับ ก็ ร้องเพลงตามปกติ จากนั้น ... ต่าย กับ ไผ่ เขาก็ไปพบปะแฟนๆเพลงที่ร้าน B2S และ ร้าน GMS ช่วงท้ายๆ ร้าน GMS ก็มีมอบช่อดอกไม้ จากนั้น ต่าย ก็เดินทางไปขึ้นเครื่อง เพื่อไปงานต่อ ที่ อุบลราชธานี เป้นงาน


"คอนเสิร์ตการกุศล เพลงเพื่อลมหายใจ Song of Life" ที่จัดขึ้น ณ โรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ จ.อุบลราชธานี ซึ่งงานนี้มีคนดังของจังหวัดอุบลฯ ไปร่วมงานกันมากมาย อาทิ ครูสลา คุณวุฒิ , คุณแม่บานเย็น รากแก่น ฯลฯ


(เดาครับ)  ดูท่าเบอร์  0-4524-0077 (ต่าย) คงจะมีสายเข้ามากสุดอ่ะ หึหึหึ   

[กำปอ]

สนใจ/ว่าง ก็ติดตามชมกัน วันที่ 16,17,18 ตุลาคม 2549 นี้ครับ รายการบุปผาแฟนคลับ ช่อง ITV เวลา น่าจะ 16:00 - 16:30 อ่ะ     หึหึหึ

[ออนซอน]

ขอบคุณที่รายงานข่าวครับ
บันทึกรายการไว้ด้วยเด้อ.....

[กำปอ]

เมื่อครั้งที่ไป บิ๊กซี      (3 กันยายน 2549)

[คนกรุงศรี]

เมื่อครั้งที่ไป บิ๊กซี      (3 กันยายน 2549)

ไม่เห็นมีรูปท่านกำปอเลยล่ะ..........

[กำปอ]

   ไม่มีภาพ เนื่องจาก ไม่กล้าไปครับ เพราะ ประชาชนประมาณนี้   

(เปล่าหรอกครับ ออกไปนอกเมือง ไปน้ำตก สร้อยสวรรค์/แสงจันทร์/ช่องแม๊ก กันต่างหาก ครับ)

[ออนซอน]

แหม... กามปอ หนุ่มเชียงใหม่ทุกๆลมหายใจอยู่อุบลฯจริงๆเลย      

แฮ่ ๆ ผมว่ายังดีกว่าคนอุบลฯ บางคน ที่ทุก ๆ ลมหายอยู่สุโขทัย น่ะครับ